Reportasje
¿ Då likestillingskampen kom til Oslo for å gjere seg feit
Målet med SHE-konferansen i Oslo Spektrum er umiskjenneleg godt, men dei retoriske midla er uhyggelege.
Italienaren Pellegrino Riccardi føreles om kjærleikens rolle i næringslivet.
Alle foto: Ida Lødemel Tvedt
Lytt til artikkelen:
Det var ein gong, for to veker sidan, at det såkalla SHE-fellesskapet samla næringslivstoppar, gründerar, politikarar og publikum til «Europas største kjønnsmangfaldskonferanse». Onsdag 4. mars var det mottaking på rådhuset i Oslo, og neste dag var det duka for konferanse frå tidleg morgon til seint på kveld. Oslo Spektrum var spekka med buer og seminar og småscener der ein kunne lære om alt frå kunstig intelligens til kvifor det er viktig at kvinner investerer pengane sine slik menn gjer.
To og eit halvt tusen menneske møtte opp, trass i koronatrusselen, forsikra om at SHE hadde tatt alle forholdsreglar, med skjerpa hygienetiltak og desinfeksjonsmiddel overalt.
Bodskapen som gjennomsyra konferansen, var like enkel som han var overtydande: Likestilling er lukrativt. Bedrifter som ikkje gjer likestilling til eit rådande prinsipp i si eiga drift, vil tape i møte med marknadskreftene. «Creativity thrives with diversity», sa dei. Og her vil eg måtte sitere mykje på engelsk, fordi ein retorisk analyse av det som gjekk føre seg i Oslo Spektrum denne torsdagen, ville vere ufullstendig om ein ikkje òg såg på korleis talarane nytta dette språket som ikkje er heilt deira eige. Språket var engelsk, og eit av slagorda var «Become better, to do better».
I tolv timar vandra eg mellom foredrag og motivasjonsguruar og bord som baud på gratis mat og merch. Eg snurra lykkehjul og vann maskara, forsynte meg av grøne juicar og brus, nøtteblandingar og sushisalatar. Eg låg eit kvarter i ein høgteknologisk massasjestol medan ei mannsstemme kurra meg gjennom ei meditasjonsøving gjennom øyretelefonane som ei dame i dress plasserte på hovudet mitt. Eg gjekk tilbake og snurra lykkehjulet igjen. Vann meir maskara.
Så stod eg lenge og såg på to unge, transseksuelle performancekunstnarar som åla seg halvnakne på eit podium, medan eg undra meg over korleis dei eigentleg passa inn her, mellom oljeingeniørar og Coca-Cola-arvingar. Var deira kamp den same?
Digital tilgang – heilt utan binding
Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.