Humor

Ingen skriv til amerikakjennaren

Tretti år etter at eg vitja Amerika for første gong, har ingen bede om min analyse av stoda i amerikansk politikk.

Publisert Sist oppdatert

Eg skal til Amerika. Jau, det er sant. Eg sit alt på flyet og breier meg med tomatjuice og kiropraktisk nakkepute. Det finst nok av dei som lèt som dei har vore i Amerika, men som berre har sett landet på TV. Ikkje denne guten. Å nei, du, langt derifrå.

No er det ti månader til neste presidentval. Det er ikkje lenge for ein vaskeekte amerikakjennar. Eg lurer på om ikkje ein avisreporter eller kanskje ein radiovert snart kjem til å ringa for å be om min analyse. Kva vert eigentleg utfallet i november? Nei, det tør eg førebels ikkje spå, kjem eg til å svara. Kva skjer viss Trump vinn? Det er nok for tidleg å konkludera. Kva verknad kan ein republikansk siger ha på Noreg? Godt spørsmål. Kor gale kan det eigentleg bli? Her lyt me venta og sjå.

Det er ikkje noka jomfruferd til Amerika eg no legg ut på. Å nei, då. Sytten år var eg fyrste gong. Gro, kjend frå TV-serien Makta, styrte Noreg den gong. Så snart føtene stod på amerikansk jord, sokk dei djupt ned i lokalkulturen. Far min var vitjande professor i California og melde meg inn på den skulen som låg nærast husværet i ei rett line på kartet. Når eg såg meg ikring i skulegarden, skjøna eg raskt at eg var hamna på feil side av bygrensa. Men då var det altfor seint.

East Palo Alto hadde høgaste mordrate per innbyggar det året, uansett stat. Somme gjekk med pistol i staden for pennal i sekken. Me måtte gjennom metalldetektor på veg til mattetimen. Eg vart raskt forsøkt rana. Eg stod og rulla ein Petterøes då ein type med side brok kom bort og kalla meg for ein føkkar av mi eiga mor. Så peika han på CD-spelaren min og sa den var hans.

No sit eg i eit flysete og høyrer på ein amerikansk podkast eg har lasta ned på telefonen. Dei er så vidt innom Midtausten og Ukraina, men begge delar er underordna Donalds atterkome, sjukleg fedme, skulemassakrar og borgarkrig. Innan eg står i passkontrollen i New York, tyt det budsjettunderskot og guvernørval or øyra på meg. Eg veit meir om amerikansk politikk enn eg nokosinne har visst om den norske.

Eg slår på roamingen. Telefonen har vore avslått i snart eit halvt døger. Eg har fått e-post frå radioprogrammet Ekko som vil laga eit innslag om tsjetsjenske TikTok-krigarar. Ein SMS frå eit produksjonsselskap som vil senda ein framståande norsk komikar til Sentral-Asia og treng tips om noko komisk ho kan gjera der. Ein e-faktura frå straumleverandøren.

Digital tilgang – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.


Eller kjøp eit anna abonnement