Teknologi

Elsparkesykkel er moro, men hugs hjelm

Figur 1. Slik ser det ut når ein opnar motoren til elsparkesykkelen.
Figur 1. Slik ser det ut når ein opnar motoren til elsparkesykkelen.
Publisert

Aldri har vel så mange menneske hata ei nyvinning så intenst som då elsparkesyklane feia inn over landet for nokre år sidan og overfløymde bykjernar. Halvfulle ungdomar meia ned vaksne og barn før dei sjølv tryna i rennesteinen og hamna på sjukehus med brotskadar. Blinde snåva i vekkslengde elsparkesyklar, og godt vaksne meinte at ungdomar ville verta feite og dvaske av mangel på mosjon. Det var anarki, men no har det roa seg med betre regulering av bruken. La meg difor framsnakka elsparkesykkelen og teknikken bak han.

Eg ser at elsparkesyklane primært vert leigde av unge vaksne som treng effektiv transport der det ikkje finst kollektive alternativ eller dei er ubrukelege. Somme investerer i eigen elsparkesykkel og bruker han til å frakta seg sjølv til og frå kollektivtrafikken. Mikromobilitet gjev ei kosteffektiv utnytting av infrastruktur og er tilpassa individuelle behov.

Barnet i meg skreik etter å testa ein elsparkesykkel. Eg lasta ned ein app, sparka med foten, vrei på gassen og vart ein fri mann. Hysterisk morosamt, men korleis verkar det? Under beina mine er det eit litiumbatteri, og i hjulet er det pakka inn ein likestraumsmotor.

Figur 1 viser korleis motoren er bygd opp. Ytst er ein såkalla stator. Han er festa på hjulet, og på den indre randa har han permanente magnetar, annankvar nordpol og annankvar sørpol. Den magnetiske rotoren er festa til elsparkesykkelen og har elektromagnetar der polariteten vert styrt av kontrolleininga, som også har ein sensor som måler farten på statoren. For å forstå korleis me kan få hjulet til å gå rundt, skal me forenkla problemet.

Tenk deg eit hjul med berre tre elektromagnetar på rotoren og to permanente magnetar på statoren som vist i figur 2.

Til venstre i figur 2 trekkjer nordpolen (posisjon A) på rotoren til seg statorens sørpol, og sørpolen på rotoren (posisjon C) støyter frå seg statorens sørpol. Det får statoren til å sviva rundt mot klokka. Når statoren har rotert eit stykke, vert polariteten til elektromagnetane i rotoren endra, sjå høgre side i figur 2, slik at statoren vert skubba og trekt vidare rundt.

Digital tilgang – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.


Eller kjøp eit anna abonnement