JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

DiktetKunnskap

Diktet: Snø av Hans Børli

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen

Foto: Ivar Aaserud / Aktuell / NTB

Foto: Ivar Aaserud / Aktuell / NTB

2499
20240202
2499
20240202

Denne gongen eit polemisk dikt. Eller eit dikt som avsannar det mange meiner er vinterens herlegdom: den vakre kvite snøen, der han fell frå himmelen og legg seg på marka, slik at vi kan spenna på oss skiene og fara fram i løypene: Vårt land som sportsnasjon, som i den aller første vinterolympiaden (Chamonix 1924) tok dei fleste medaljane: «Norge viste verden vinterveien!» var refrenget i avisene etterpå.

Den som er vaksen opp i hovudstaden, har hatt snøen i Nordmarka å gleda seg over, i pløgde løyper – eller ein lagar eigne spor. Og undergrunnsbanen tok oss heilt til Frognersetra – derfrå gjekk rake sporet til Kikut. Men ikkje for den som voks opp på ein husmannsplass i grensetraktene mot Sverige og vart tømmerhoggar, som far sin.

Hans Børli (1918–1989) skreiv si mest folkekjære vise frå tømmerskogen, som Claes Gill las opp i NRK radio: «Her er det kaldt og kusli, Kal,/ me’ snø og sno fra nol,/ men langt i sør fins varme land,/ med palmesus og sol./ Der skulle vi ha vøri, Kal –/ vi skulle reist i fjol.» Visa står mot slutten av samlinga Likevel må du leve (1952), rett etter diktet «Snø». Dette var den fjerde av Børlis 21 diktsamlingar (debut 1945) – og plasserte han som «skogens dikter» i norsk poesi, ein omtale han sjølv var brydd av. Det var Rolf Jacobsen, ein annan hedmarksdikter, som hjelpte Børli tidleg på veg, ved å senda han ei svensk utgåve av storbydikta til Carl Sandburg frå Chicago – der den som las, fekk erfara sjølv: Ikkje alt treng likne på Bjørnson!

Hos Børli kom det til å skapa ein moteld. Og den heldt han fast ved, livet ut. Diktinga hans står sterkare no enn for førti år sidan.

Snø og snø. Vi treng begge delar.

Jan Erik Vold

Snø

Djupsnøen er

en kvit forbannelse

over skogkarens hode.

Den gjør hans dager tunge,

hans netter urolige.

Tenk deg:

Halvannen meter, eller mer,

må han måke seg ned

før tyttebærlyng og måsa

hilser ham fra en sunken sommer.

Og der –

sammenkrøpet på bunnen av vinteren –

feller han storgrana,

mens snø fra greinene

skyller over ham

som kvite brottsjøer.

Og siden:

svømme i snøhavet

fram til neste tre,

flyte på viljen

titusen forbannede snømil

fram mot vårens kyster.

Og avisene skriver:

«Det går tross alt ikke så verst

med tømmeravvirkningen i vinter».

Og komiteer med slips på

diskuterer et 15 % vanskelighetstillegg

«som kanskje kan komme til å skape

forvirring i statsøkonomien – –».

(...)

Dikter,

skriv ikke pene vers om
fallende snø!

Du kjenner den ikke.

Hans Børli

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

Denne gongen eit polemisk dikt. Eller eit dikt som avsannar det mange meiner er vinterens herlegdom: den vakre kvite snøen, der han fell frå himmelen og legg seg på marka, slik at vi kan spenna på oss skiene og fara fram i løypene: Vårt land som sportsnasjon, som i den aller første vinterolympiaden (Chamonix 1924) tok dei fleste medaljane: «Norge viste verden vinterveien!» var refrenget i avisene etterpå.

Den som er vaksen opp i hovudstaden, har hatt snøen i Nordmarka å gleda seg over, i pløgde løyper – eller ein lagar eigne spor. Og undergrunnsbanen tok oss heilt til Frognersetra – derfrå gjekk rake sporet til Kikut. Men ikkje for den som voks opp på ein husmannsplass i grensetraktene mot Sverige og vart tømmerhoggar, som far sin.

Hans Børli (1918–1989) skreiv si mest folkekjære vise frå tømmerskogen, som Claes Gill las opp i NRK radio: «Her er det kaldt og kusli, Kal,/ me’ snø og sno fra nol,/ men langt i sør fins varme land,/ med palmesus og sol./ Der skulle vi ha vøri, Kal –/ vi skulle reist i fjol.» Visa står mot slutten av samlinga Likevel må du leve (1952), rett etter diktet «Snø». Dette var den fjerde av Børlis 21 diktsamlingar (debut 1945) – og plasserte han som «skogens dikter» i norsk poesi, ein omtale han sjølv var brydd av. Det var Rolf Jacobsen, ein annan hedmarksdikter, som hjelpte Børli tidleg på veg, ved å senda han ei svensk utgåve av storbydikta til Carl Sandburg frå Chicago – der den som las, fekk erfara sjølv: Ikkje alt treng likne på Bjørnson!

Hos Børli kom det til å skapa ein moteld. Og den heldt han fast ved, livet ut. Diktinga hans står sterkare no enn for førti år sidan.

Snø og snø. Vi treng begge delar.

Jan Erik Vold

Snø

Djupsnøen er

en kvit forbannelse

over skogkarens hode.

Den gjør hans dager tunge,

hans netter urolige.

Tenk deg:

Halvannen meter, eller mer,

må han måke seg ned

før tyttebærlyng og måsa

hilser ham fra en sunken sommer.

Og der –

sammenkrøpet på bunnen av vinteren –

feller han storgrana,

mens snø fra greinene

skyller over ham

som kvite brottsjøer.

Og siden:

svømme i snøhavet

fram til neste tre,

flyte på viljen

titusen forbannede snømil

fram mot vårens kyster.

Og avisene skriver:

«Det går tross alt ikke så verst

med tømmeravvirkningen i vinter».

Og komiteer med slips på

diskuterer et 15 % vanskelighetstillegg

«som kanskje kan komme til å skape

forvirring i statsøkonomien – –».

(...)

Dikter,

skriv ikke pene vers om
fallende snø!

Du kjenner den ikke.

Hans Børli

Emneknaggar

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis