Musikk
Det som finst, her og no
Beth Gibbons gir ut si første soloplate med eigenkomponerte songar.
Beth Gibbons har henta mykje frå eige liv i arbeidet med det nye albumet.
Foto: Netti Habel
Eg hoppa i stolen då «Floating on a Moment», den første, slåande singelen frå Lives Outgrown, det nye albumet til Beth Gibbons, dukka opp. Så kryssa eg av utgivingsdatoen i kalenderen. Det var eg neppe åleine om. Det dreier seg om første soloplate med eigne komposisjonar frå vokalisten mange lesarar vil kjenne frå Portishead, som gav ut tre album på 1990- og 2000-talet.
Lives Outgrown er produsert av Gibbons og James Ford (Arctic Monkeys, Depeche Mode), med noko ytterlegare produksjonsarbeid gjort av Lee Harris (Talk Talk), og denne trioen utgjer også kjernen i albumet.
Detaljar
Ford er albumets sentrale musikar, han er med på alskens instrument, gjerne ei heil lita rekkje på kvart einaste spor. Å lytte til «Floating on a Moment» og å lese omslagsheftet er å oppdage, strofe for strofe, alt han medverkar med av små og store detaljar. Korleis hadde avsluttande «Whispering Love» vore utan fløytespelet hans?
Harris er med på trommer og perkusjon (og dukkar opp på fløyte og mellotron), og han har vore med på å føre albumet fram frå den tidlegaste fasen – han er kreditert som medkomponist på noko av materialet. Raven Bush dukkar opp på fiolin og bratsj (og manar fram noko Velvet Underground-sk på «Whispering Love»).
Dei som kjem innom, har også eit avgjerande avtrykk. Howard Jacobs, som er med på eitt spor – «Reaching Out» – definerer lydbiletet ved å traktere fleire blåseinstrument. Elles er ei rekkje songarar med og korar, eit viktig element på Lives Outgrown, og strykarar og blåsarar ved Orchestrate spelar ei sentral rolle på fleire spor.
Digital tilgang – heilt utan binding
Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.