Søte sommarskrømt
Falcon Lake er ein ven og var knalldebut frå Quebec.
Skodespelarane Joseph Engel (Bastien) og Sara Montpetit (Chloé) i regidebuten til Charlotte Le Bon.
Foto: Cinemateket
Drama
Regi: Charlotte Le Bon
Falcon Lake
Med: Joseph Engel, Sara Montpetit, Monia Chokri, Arthur Igual
Månadens film på Cinemateket
Sommaren i Quebec er varm. Bastien (Engel) er snart fjorten. Familien hans vitjar heimtraktene til mora (Chokri). Venninna hennar har dottera Chloé (Montpetit) på seksten. Ho er tøff. Mora kallar ho heks. Chloé er oppteken av at det spøkjer i vatnet dei plar bade i. Bastien er oppslukt av jenta som ligg framom han i tenåringsløypa.
Ô Canada
Charlotte Le Bon har ein solid karriere som skodespelar og debuterer no som spelefilmregissør. Ho lukkast. Falcon Lake er presis i stilen, har fjong sjangerleik og manar effektfullt fram kjensler. Smalt biletutsnitt fremjar fokuset til Bastien, det tett trekledde landskapet og klamme sosiale situasjonar.
«Dei flaue og teite trekka hjå ungdom er truverdige.»
Håkon Tveit om Falcon Lake
Forteljinga er ramma inn som stillfarande oppvekstdrama om den store sommaren med fyrste forelsking, men stendig kjem morbide drypp av hint til skrekksjangeren. I opningsscena verkar det som det ligg eit lik i vatnet. Chloé poserer no og då livlaus. Ein plakat av Hitchcocks Psycho, flittig bruk av laken, ein hang til å få Bastien og oss til å kveppe. Dei tydelege hinta leikar med publikum. Musikken til svenske Shida Shahabi er glitrande. Ho utporsjonerer pertentleg og spreier vakkert uro utan å ty til det trauste.
Canada har fått sving på sjangerfilm med grøssarar som Violation av Madeleine Sims-Fewer og Dusty Mancinelli og komediar som Shiva Baby av Emma Seligman, og ei blanding av begge i Humanist Vampire Seeking Consenting Suicidal Person av Ariane Louis-Seize med Sara Montpetit i hovudrolla. Monia Chokri, som spelar mora til Bastien, regisserer dei friskaste canadiske komediane, som The Nature of Love. Med folk som Le Bon og Chokri byr Quebec på meir enn stjerneregissør Xavier Dolan.
Guten gløttar
Kameraet til Kristof Brandl fangar blikket til guten på veg inn i puberteten perfekt. Bastien er usikker og keitete. Alle blikk er løynde. Utan at han glanar, forstår vi at Chloé fyller all merksemda hans. Framstillinga er søt og sår. Dei flaue og teite trekka hjå ungdom er truverdige. Maktspelet òg.
Kule Chloé er tryggare med ungguten enn med dei eldre som festar rundt bålet. Den flotte tonen i bileta liknar nostalgisk mimring, slik ein minnest unge somrar der alt står på spel. Falcon Lake er kul, stilig, men ber varme, leik, frykt, forelsking og sorg. Le Bon fangar alle kjenslene med ein stram første film.
Håkon Tveit
Håkon Tveit er lektor i latinamerikansk kultur og historie ved Universitetet i Bergen og fast filmmeldar i Dag og Tid.
Falcon Lake
Er du abonnent? Logg på her for å lese vidare.
Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding
Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.
Drama
Regi: Charlotte Le Bon
Falcon Lake
Med: Joseph Engel, Sara Montpetit, Monia Chokri, Arthur Igual
Månadens film på Cinemateket
Sommaren i Quebec er varm. Bastien (Engel) er snart fjorten. Familien hans vitjar heimtraktene til mora (Chokri). Venninna hennar har dottera Chloé (Montpetit) på seksten. Ho er tøff. Mora kallar ho heks. Chloé er oppteken av at det spøkjer i vatnet dei plar bade i. Bastien er oppslukt av jenta som ligg framom han i tenåringsløypa.
Ô Canada
Charlotte Le Bon har ein solid karriere som skodespelar og debuterer no som spelefilmregissør. Ho lukkast. Falcon Lake er presis i stilen, har fjong sjangerleik og manar effektfullt fram kjensler. Smalt biletutsnitt fremjar fokuset til Bastien, det tett trekledde landskapet og klamme sosiale situasjonar.
«Dei flaue og teite trekka hjå ungdom er truverdige.»
Håkon Tveit om Falcon Lake
Forteljinga er ramma inn som stillfarande oppvekstdrama om den store sommaren med fyrste forelsking, men stendig kjem morbide drypp av hint til skrekksjangeren. I opningsscena verkar det som det ligg eit lik i vatnet. Chloé poserer no og då livlaus. Ein plakat av Hitchcocks Psycho, flittig bruk av laken, ein hang til å få Bastien og oss til å kveppe. Dei tydelege hinta leikar med publikum. Musikken til svenske Shida Shahabi er glitrande. Ho utporsjonerer pertentleg og spreier vakkert uro utan å ty til det trauste.
Canada har fått sving på sjangerfilm med grøssarar som Violation av Madeleine Sims-Fewer og Dusty Mancinelli og komediar som Shiva Baby av Emma Seligman, og ei blanding av begge i Humanist Vampire Seeking Consenting Suicidal Person av Ariane Louis-Seize med Sara Montpetit i hovudrolla. Monia Chokri, som spelar mora til Bastien, regisserer dei friskaste canadiske komediane, som The Nature of Love. Med folk som Le Bon og Chokri byr Quebec på meir enn stjerneregissør Xavier Dolan.
Guten gløttar
Kameraet til Kristof Brandl fangar blikket til guten på veg inn i puberteten perfekt. Bastien er usikker og keitete. Alle blikk er løynde. Utan at han glanar, forstår vi at Chloé fyller all merksemda hans. Framstillinga er søt og sår. Dei flaue og teite trekka hjå ungdom er truverdige. Maktspelet òg.
Kule Chloé er tryggare med ungguten enn med dei eldre som festar rundt bålet. Den flotte tonen i bileta liknar nostalgisk mimring, slik ein minnest unge somrar der alt står på spel. Falcon Lake er kul, stilig, men ber varme, leik, frykt, forelsking og sorg. Le Bon fangar alle kjenslene med ein stram første film.
Håkon Tveit
Håkon Tveit er lektor i latinamerikansk kultur og historie ved Universitetet i Bergen og fast filmmeldar i Dag og Tid.
Falcon Lake
Fleire artiklar
Fekk ikkje plass til alt
– Det er ikkje vår oppgåve å drive med polemikk. Vi har levert eit fagleg arbeid, seier kommunikasjonsdirektør Ola Anders Skauby i Sokkeldirekoratet.
Hjortelusflugene er spesialiserte parasittar som føder levande ungar og lever heile det vaksne livet nede i pelsen til elg, hjort og rådyr.
Foto via Wikimedia Commons
Svermingstid for hjortelusfluga
Göran Fristorp døydde 3. september. Han vart 76 år gammal.
Foto: Sara Johannessen Meek / NTB
Göran Fristorp (1948–2024)
Det kjem an på storleiken, men det er ein fordel å sleppe å trene inni bilen.
Bene Riobó / Wikimedia commons
I form med bilen
Michael Keaton er attende i den ikoniske rolla som Beetlejuice.
Foto: Warner Bros. Discovery
Beetlejuice Beetlejuice: Nesten dødsfestleg
Sjølv om det er eit gledeleg gjensyn, saknar eg snerten.