JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

MusikkMeldingar

Morgon og kveld

Svarttrastane fylte Håkonshallen førre laurdag.

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen
Erland Cooper.

Erland Cooper.

Foto: Alex Kozobolis

Erland Cooper.

Erland Cooper.

Foto: Alex Kozobolis

3549
20240607
3549
20240607

Konsert

Erland Cooper og Nest Quartet:

Musikk frå Orknøy-trilogien og albumet Folded Landscapes

Festspillene i Bergen, Håkonshallen, 1. juni

Tonen vart sett med fuglekvitter, og så lyden av tore og regn, då Erland Cooper og fire strykarar spaserte mellom publikum i Håkonshallen og fram til scenen førre laurdag kveld. Idet konserten tok til, følgde ein straum av menneskerøyster, som kulminerte i eit kort klipp frå Greta Thunbergs FN-tale, før opningsnummeret, henta frå fjorårets album Folded Landscapes, tok til.

Når ein nemner at det albumet tematiserer klimaendringane, bør ein straks leggje til at Cooper har interessert seg for naturlandskapet i all musikken han har laga – og då ikkje minst i trilogien vigd til Orknøyane, der han vaks opp og ofte held til: Solan Goose (2018), Sule Skerry (2019) og Hether Blether (2020). Musikken på desse utgivingane, som nærmar seg fugleliv, hav og kystkultur, er stadsnær og poetisk. Feltopptak får blande seg med melodiøs ensemblemusikk med greiner inn i popmusikken. Under konserten veksla Cooper mellom å spele på piano, skru litt på nokre knottar og tilføre lag av elektronisk lyd, og å leie strykarane med mild og tydeleg direksjon.

Passande konsertstad

Den gamle steinhallen på Bergenhus, som vart bygd i ei tid då linene mellom Orknøyane og Noreg var tette, kjendest som ein passande arena for repertoaret. Konserten, som var ein del av festspela i Bergen, er Coopers første i Skandinavia, og frå scenen kommenterte artisten lyset som seiv inn gjennom glaset, som likna det han kjenner frå Orknøyane – «som jo ikkje er så langt herfrå», som han sa. Dei som kjenner kysten, vil også kjenne han att i Coopers musikk.

Av gode grunnar skal mobilar vere avskrudde eller på lydlaus i konsertsalen, og helst plasserte i ei lomme. Cooper inviterte publikum til å bryte denne regelen og leite fram telefonane for å finne vegen til nettsidene hans. Nokre sekund seinare var Håkonshallen fylt av fuglekvitter. Songen til svarttrasten fekk spele inn i musikken som vart framført – eit enkelt, elegant og verknadsfullt grep. «Dette hadde John likt», sa Cooper, som dediserte konserten til den skotske poeten John Burnside, som døydde dagen før.

Erland Cooper på scena saman med Nest Quartet i Håkonshallen laurdag 1. juni.

Erland Cooper på scena saman med Nest Quartet i Håkonshallen laurdag 1. juni.

Foto: Helene Myksvoll / Festspillene i Bergen

Utanom det vanlege

Dei som hadde funne vegen til Håkonshallen, som langt frå var full, fekk ei oppleving utanom det vanlege. Nokre dagar før konserten kunne ein lese eit intervju med Cooper i Bergens Tidende, der han spora musikkinteressa si tilbake til barndomsåra. Medan kompisar brukte tida si på fotballbana eller sprang etter jenter, knabba den unge Erland tidt og ofte nøkkelen til skulen frå far sin, som var lærar, og låste seg inn. Der fann han seg til rette i musikkrommet og prøvde seg på ulike instrument, og på firesporsopptakaren.

Anekdoten seier noko om nærleiken i Coopers uttrykk. Mest av alt skaper han eit heilt eige musikalsk rom, der landskap og menneske inngår som sterke, integrerte element i orkestreringa. Kvar og ein som kom på konsert denne første kvelden i juni, vart invitert inn i dette rommet.

Heilt til slutt, etter høgdepunkt som «Linga Holm» og «Skreevar«, framførte Cooper og gjengen «First of the Tide», der artisten tok til mikrofonen og song, nett slik han gjer det på Sule Skerry. Konkurransen er hard, men eg veit ikkje om nokon finare hyllest til morgonstunda enn denne vesle songen – som også fungerte perfekt som avslutning på konserten.

Øyvind Vågnes

Øyvind Vågnes er forfattar, professor ved Universitetet i Bergen, og fast musikkskribent i Dag og Tid.

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

Konsert

Erland Cooper og Nest Quartet:

Musikk frå Orknøy-trilogien og albumet Folded Landscapes

Festspillene i Bergen, Håkonshallen, 1. juni

Tonen vart sett med fuglekvitter, og så lyden av tore og regn, då Erland Cooper og fire strykarar spaserte mellom publikum i Håkonshallen og fram til scenen førre laurdag kveld. Idet konserten tok til, følgde ein straum av menneskerøyster, som kulminerte i eit kort klipp frå Greta Thunbergs FN-tale, før opningsnummeret, henta frå fjorårets album Folded Landscapes, tok til.

Når ein nemner at det albumet tematiserer klimaendringane, bør ein straks leggje til at Cooper har interessert seg for naturlandskapet i all musikken han har laga – og då ikkje minst i trilogien vigd til Orknøyane, der han vaks opp og ofte held til: Solan Goose (2018), Sule Skerry (2019) og Hether Blether (2020). Musikken på desse utgivingane, som nærmar seg fugleliv, hav og kystkultur, er stadsnær og poetisk. Feltopptak får blande seg med melodiøs ensemblemusikk med greiner inn i popmusikken. Under konserten veksla Cooper mellom å spele på piano, skru litt på nokre knottar og tilføre lag av elektronisk lyd, og å leie strykarane med mild og tydeleg direksjon.

Passande konsertstad

Den gamle steinhallen på Bergenhus, som vart bygd i ei tid då linene mellom Orknøyane og Noreg var tette, kjendest som ein passande arena for repertoaret. Konserten, som var ein del av festspela i Bergen, er Coopers første i Skandinavia, og frå scenen kommenterte artisten lyset som seiv inn gjennom glaset, som likna det han kjenner frå Orknøyane – «som jo ikkje er så langt herfrå», som han sa. Dei som kjenner kysten, vil også kjenne han att i Coopers musikk.

Av gode grunnar skal mobilar vere avskrudde eller på lydlaus i konsertsalen, og helst plasserte i ei lomme. Cooper inviterte publikum til å bryte denne regelen og leite fram telefonane for å finne vegen til nettsidene hans. Nokre sekund seinare var Håkonshallen fylt av fuglekvitter. Songen til svarttrasten fekk spele inn i musikken som vart framført – eit enkelt, elegant og verknadsfullt grep. «Dette hadde John likt», sa Cooper, som dediserte konserten til den skotske poeten John Burnside, som døydde dagen før.

Erland Cooper på scena saman med Nest Quartet i Håkonshallen laurdag 1. juni.

Erland Cooper på scena saman med Nest Quartet i Håkonshallen laurdag 1. juni.

Foto: Helene Myksvoll / Festspillene i Bergen

Utanom det vanlege

Dei som hadde funne vegen til Håkonshallen, som langt frå var full, fekk ei oppleving utanom det vanlege. Nokre dagar før konserten kunne ein lese eit intervju med Cooper i Bergens Tidende, der han spora musikkinteressa si tilbake til barndomsåra. Medan kompisar brukte tida si på fotballbana eller sprang etter jenter, knabba den unge Erland tidt og ofte nøkkelen til skulen frå far sin, som var lærar, og låste seg inn. Der fann han seg til rette i musikkrommet og prøvde seg på ulike instrument, og på firesporsopptakaren.

Anekdoten seier noko om nærleiken i Coopers uttrykk. Mest av alt skaper han eit heilt eige musikalsk rom, der landskap og menneske inngår som sterke, integrerte element i orkestreringa. Kvar og ein som kom på konsert denne første kvelden i juni, vart invitert inn i dette rommet.

Heilt til slutt, etter høgdepunkt som «Linga Holm» og «Skreevar«, framførte Cooper og gjengen «First of the Tide», der artisten tok til mikrofonen og song, nett slik han gjer det på Sule Skerry. Konkurransen er hard, men eg veit ikkje om nokon finare hyllest til morgonstunda enn denne vesle songen – som også fungerte perfekt som avslutning på konserten.

Øyvind Vågnes

Øyvind Vågnes er forfattar, professor ved Universitetet i Bergen, og fast musikkskribent i Dag og Tid.

Fleire artiklar

Nye rekruttar til Ukrainas 3. åtaksbrigade trenar ved Kyiv 9. april 2024. Menn i våpenfør alder som nektar mobilisering, kan få fengselsstraff på mellom tre og fem år.

Nye rekruttar til Ukrainas 3. åtaksbrigade trenar ved Kyiv 9. april 2024. Menn i våpenfør alder som nektar mobilisering, kan få fengselsstraff på mellom tre og fem år.

Foto: Vadim Ghirda / AP / NTB

KrigSamfunn

Tårer på jernbanestasjonen

For ei veke sidan vende eg enda ein gong attende til Ukraina etter tre veker i Europa. Denne gongen gjekk heimvegen gjennom den slovakiske byen Kosice, som ligg 120 kilometer frå grensa til Ukraina.

Andrej Kurkov
Nye rekruttar til Ukrainas 3. åtaksbrigade trenar ved Kyiv 9. april 2024. Menn i våpenfør alder som nektar mobilisering, kan få fengselsstraff på mellom tre og fem år.

Nye rekruttar til Ukrainas 3. åtaksbrigade trenar ved Kyiv 9. april 2024. Menn i våpenfør alder som nektar mobilisering, kan få fengselsstraff på mellom tre og fem år.

Foto: Vadim Ghirda / AP / NTB

KrigSamfunn

Tårer på jernbanestasjonen

For ei veke sidan vende eg enda ein gong attende til Ukraina etter tre veker i Europa. Denne gongen gjekk heimvegen gjennom den slovakiske byen Kosice, som ligg 120 kilometer frå grensa til Ukraina.

Andrej Kurkov
Raudfota skogskjelpadde er ein av dei tre artane av skjelpadde som er godkjende til bruk som familiedyr i Noreg.

Raudfota skogskjelpadde er ein av dei tre artane av skjelpadde som er godkjende til bruk som familiedyr i Noreg.

Foto via Wikimedia Commons

KunnskapFeature
Arve Nilsen

Skjelpadder

Etter at menneska klatra ned frå trea og oppover på næringskjeda, har nok mange skjelpadder blitt fanga og hamna i gryta.

Biletet syner Blixtunnelen på Follobanen rett før opninga i desember 2022. Nokre dagar etter vart tunnelen stengd på grunn av varmgang i kablane. Opprettinga skal vare til desember i år.

Biletet syner Blixtunnelen på Follobanen rett før opninga i desember 2022. Nokre dagar etter vart tunnelen stengd på grunn av varmgang i kablane. Opprettinga skal vare til desember i år.

Foto: Terje Pedersen / NTB

Samfunn
Per Anders Todal

Politiske signalfeil

Det er mange grunnar til at toget ikkje går når det skal i Noreg. Her er nokre av dei.

Ikkje berre krig og kriser kan føre til legemiddelmangel. Heile leveringskjeda er sårbar.

Ikkje berre krig og kriser kan føre til legemiddelmangel. Heile leveringskjeda er sårbar.

Foto: Gorm Kallestad / NTB

Samfunn
Sofie May Rånes

Det veikaste leddet i legemiddelkjeda

Europeiske land bør samarbeide for å sikre forsyninga av legemiddel, seier professor Marianne Jahre.

KommentarSamfunn

Sjølvmord av frykt for dauden

Macron-strategien for nyval fremjar det han vil unngå.

Bjørn Kvalsvik Nicolaysen
KommentarSamfunn

Sjølvmord av frykt for dauden

Macron-strategien for nyval fremjar det han vil unngå.

Bjørn Kvalsvik Nicolaysen

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis