Bok

Vesten mot resten

Leidulf Melve har skrive ei globalhistorie med tung politisk slagside.

Koparstikk som syner ein boktrykkjarverkstad slik dei såg ut kring 1550.
Koparstikk som syner ein boktrykkjarverkstad slik dei såg ut kring 1550.
Publisert

Leidulf Melve, som er historieprofessor ved Universitetet i Bergen, gapar over for mykje med denne boka. Ambisjonen er å skrive ei globalhistorisk framstilling som skal femne om sju sivilisasjonar (Mellom-Amerika, Afrika, Europa, Bysants, den islamske verda, India og Aust-Asia) i sju tematiske kapittel (samfunn, kommunikasjon, økonomi, religion, statsdanning, byar, lærdom).

Diverre er resultatet både overflatisk og tendensiøst. Det er tydeleg at Melve vil snakke Europa ned og resten av verda opp. Dette syner seg både i valet av stoff og i handsaminga av det. Eg skal gje nokre døme.

Utan grunnlag

I kapittelet om kvinner og kjønn hevdar Melve at i Kina, Korea og Japan har kvinnene «vore verksame i den politiske sfæren over ein lengre periode. I så måte er det ein grunnleggjande skilnad samanlikna med det patriarkalske samfunnet i Europa og Bysants – som berre tilbaud kvinner tilgang til den politiske sfæren og det offentlege rommet på menns premissar».

Provet for dette finn han i talet på kvinnelege regentar: I Korea finn han tre. I Kina finn han også tre. I Bysants finn han «berre» tre. I Japan finn han: «Ikkje mindre enn halvparten av herskarane i Japan mellom 690 og 800 var kvinner, og mange av dei var særs evnerike.» Det dreier seg om i alt fire, og det tok 800 år før neste kvinne kom på trona. Melves konklusjon er utan noko rimeleg grunnlag i det materialet han legg fram.

Utvalde sitat

Digital tilgang – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.


Eller kjøp eit anna abonnement