JavaScript is disabled in your web browser or browser is too old to support JavaScript. Today almost all web pages contain JavaScript, a scripting programming language that runs on visitor's web browser. It makes web pages functional for specific purposes and if disabled for some reason, the content or the functionality of the web page can be limited or unavailable.

Takk for at du vil dele artikkelen

Den du deler artikkelen med, kan lese og eventuelt lytte til heile artikkelen.
Det gjer vi for at fleire skal oppdage DAG OG TID.

Namnet ditt vert synleg for alle du deler artikkelen med.

DiktetKultur

Diktet: Aasne Linnestå

Kvar veke les vi inn utvalde artiklar, som abonnentane våre kan lytte til.
Lytt til artikkelen

Foto: Berit Roald / NTB

Foto: Berit Roald / NTB

1593
20221216
1593
20221216

I jula freistar vi å vekke slumrande englar gjennom å synge om dei, gjere ord og rim om til små mirakel. Midt i alle vakre og velmeinte julesvisker kom eg i tankar om dette diktet av poet og romanforfattar Aasne Linnestå (f. 1963), som er å finne midt inne i boka Morsmål (2012), ei samling poetiske tekstar bundne saman av ein tjukk raud tråd, som eg snart skal nøste i.

Men først: Eg trur ikkje dette diktet var tenkt som eit juledikt. Eg meiner likevel at det kan få plass mellom salmane og songane, som eit omvendt evangelium, ei påminning om å gjere porten vid og terskelen lågare for alle som er på utsida av det store vanlege vi, og som slit med at «verden rakner i hodene».

Den raude tråden i boka er eit møte mellom to kvinner, diktar-eget og ei som har komme til Noreg som flyktning og fått opphaldsløyve her. Ho snakkar først ikkje norsk, men gradvis opnar dei seg for kvarandre og det kjem fram at ho ber på gruvsame røynsler.

Diktaren har tilgang til språket og kjenner ansvar for å sjå den andre, vitne. Korleis fortelje historia hennar utan å gjere henne til offer eller overdøyve henne, utan å legge «ordene mine i munnen din», som ho skriv ein plass.

Linnestå går varsamt fram. Over ti kapittel og 250 luftige sider nyttar ho den opne forma til poesien til å la brotstykka av eit liv ta plass. Her er traume, togn og sinne, midt i ufatteleg vinter og snø. Undervegs skjer det likevel, at noko sant blir synleg, «den andre» blir til eit du og forlèt rammene til diktaren. Men møtet sette spor, og spora blei ei bok. Dette vesle miraklet.

Cathrine Strøm

Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding

Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.

I jula freistar vi å vekke slumrande englar gjennom å synge om dei, gjere ord og rim om til små mirakel. Midt i alle vakre og velmeinte julesvisker kom eg i tankar om dette diktet av poet og romanforfattar Aasne Linnestå (f. 1963), som er å finne midt inne i boka Morsmål (2012), ei samling poetiske tekstar bundne saman av ein tjukk raud tråd, som eg snart skal nøste i.

Men først: Eg trur ikkje dette diktet var tenkt som eit juledikt. Eg meiner likevel at det kan få plass mellom salmane og songane, som eit omvendt evangelium, ei påminning om å gjere porten vid og terskelen lågare for alle som er på utsida av det store vanlege vi, og som slit med at «verden rakner i hodene».

Den raude tråden i boka er eit møte mellom to kvinner, diktar-eget og ei som har komme til Noreg som flyktning og fått opphaldsløyve her. Ho snakkar først ikkje norsk, men gradvis opnar dei seg for kvarandre og det kjem fram at ho ber på gruvsame røynsler.

Diktaren har tilgang til språket og kjenner ansvar for å sjå den andre, vitne. Korleis fortelje historia hennar utan å gjere henne til offer eller overdøyve henne, utan å legge «ordene mine i munnen din», som ho skriv ein plass.

Linnestå går varsamt fram. Over ti kapittel og 250 luftige sider nyttar ho den opne forma til poesien til å la brotstykka av eit liv ta plass. Her er traume, togn og sinne, midt i ufatteleg vinter og snø. Undervegs skjer det likevel, at noko sant blir synleg, «den andre» blir til eit du og forlèt rammene til diktaren. Men møtet sette spor, og spora blei ei bok. Dette vesle miraklet.

Cathrine Strøm

Emneknaggar

Fleire artiklar

Høgpatogen fugleinfluensa spreier seg stadig og har no råka mjølkekyr i USA.

Høgpatogen fugleinfluensa spreier seg stadig og har no råka mjølkekyr i USA.

Foto: Rodrigo Abd / AP / NTB

DyrFeature

Influensa-alarm

I mars i år blei det slått full smittealarm i USA. Fugleinfluensa er no funne i meir enn 40 mjølkekubesetningar frå ti ulike delstatar.

Arve Nilsen
Høgpatogen fugleinfluensa spreier seg stadig og har no råka mjølkekyr i USA.

Høgpatogen fugleinfluensa spreier seg stadig og har no råka mjølkekyr i USA.

Foto: Rodrigo Abd / AP / NTB

DyrFeature

Influensa-alarm

I mars i år blei det slått full smittealarm i USA. Fugleinfluensa er no funne i meir enn 40 mjølkekubesetningar frå ti ulike delstatar.

Arve Nilsen

Foto: Terje Pedersen / NTB

Ordskifte
Gunhild AlvikNyborg

FHI svikter sitt samfunnsoppdrag

«Det er svært viktig at FHI er tydelig overfor publikum på at de ikke jobber med årsaken til long covid.»

Teikning: May Linn Clement

Ordskifte
Halvor Tjønn

Å forveksla aggressor med forsvarar

«Etter at Putin kom til makta hausten 1999, har Russland ført ei heil rad med krigar.»

Den nyfødde kalven.

Den nyfødde kalven.

Foto: Hilde Lussand Selheim

Samfunn
Svein Gjerdåker

Ei ny Ameline er fødd

Vårsøg – også kalla Tripso sidan ho var så skvetten som ung, spissa øyro for ingenting og trippa med beina inn og ut av fjøset – fekk ein ny kalv natt til 13. mai.

I framgrunnen står skulpturen «Le Combattant» (1961) av Sonja Ferlov Mancoba, bronse.

I framgrunnen står skulpturen «Le Combattant» (1961) av Sonja Ferlov Mancoba, bronse.

KunstMeldingar

Tungvektar med oppsikts­vekkande manglar

Kunstsilo trona mot blå himmel i Kristiansand på opningsdagen, laurdag 11. mai 2024. Vegen frå idé til ferdig museum har vore lang og prega av konfliktar. Det står att å sjå kva Kunstsilo kan bety for fastbuande og tilreisande. Tangen-samlinga er kanskje verdas største samling av nordisk kunst frå 1900-talet, men er ho representativ for perioden, og er det så nøye?

Mona Louise Dysvik Mørk
I framgrunnen står skulpturen «Le Combattant» (1961) av Sonja Ferlov Mancoba, bronse.

I framgrunnen står skulpturen «Le Combattant» (1961) av Sonja Ferlov Mancoba, bronse.

KunstMeldingar

Tungvektar med oppsikts­vekkande manglar

Kunstsilo trona mot blå himmel i Kristiansand på opningsdagen, laurdag 11. mai 2024. Vegen frå idé til ferdig museum har vore lang og prega av konfliktar. Det står att å sjå kva Kunstsilo kan bety for fastbuande og tilreisande. Tangen-samlinga er kanskje verdas største samling av nordisk kunst frå 1900-talet, men er ho representativ for perioden, og er det så nøye?

Mona Louise Dysvik Mørk

les DAG OG TID.
Vil du òg prøve?

Her kan du prøve vekeavisa DAG OG TID gratis i tre veker.
Prøveperioden stoppar av seg sjølv.

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Komplett

Papiravisa
Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis

Digital

Digital utgåve av papiravisa
Digitale artiklar
Digitalt arkiv
Lydavis