Låtar av Ronnie Lane (1946–1997)
1. «Harvest Home» (1976): Briten Ronnie Lane var først bassist i Small Faces, verdas beste modband, så tok han bassen med til Faces, verdsmeistrar i feel-good-rock, før han fekk nok, kjøpte ein falleferdig sauegard i Wales og begynte å laga låtar som denne. Ei melankolsk perle som visstnok vart til i blomeenga ved sida av sauebeitet etter at han og resten av bandet Slim Chance hadde vore ute og sådd byggkorn.
2. «The Poacher» (1974): Brått står eg der med vaiande gras oppetter føtene, høyrer bekken som sildrar, og ser på ein gråhåra gamling som står ved elvebreidda og fiskar. Og der nappar det i snøret! Orda og melodiane til Ronnie Lane har ei eiga evne til å pirra fantasien og ta meg med inn i historiene og stemningane som vert formidla. Verdsklasse!
3. «Debris» (1971): Dersom dette også var ei opplisting av tre favorittlåtar om forholdet mellom far og son, ville «Debris» vore sjølvskriven på lista. I denne nydelege og vare balladen hyllar han faren Stanley og reflekterer over forholdet deira gjennom eit barndomsminne frå ein tur med faren til Club Row Market i Aust-London. Reiser du dit i dag, finn du mange smale gater (lanes), men berre éi har namnet Ronnie Lane.
Ingve Lende
Er du abonnent? Logg på her for å lese vidare.
Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding
Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.
1. «Harvest Home» (1976): Briten Ronnie Lane var først bassist i Small Faces, verdas beste modband, så tok han bassen med til Faces, verdsmeistrar i feel-good-rock, før han fekk nok, kjøpte ein falleferdig sauegard i Wales og begynte å laga låtar som denne. Ei melankolsk perle som visstnok vart til i blomeenga ved sida av sauebeitet etter at han og resten av bandet Slim Chance hadde vore ute og sådd byggkorn.
2. «The Poacher» (1974): Brått står eg der med vaiande gras oppetter føtene, høyrer bekken som sildrar, og ser på ein gråhåra gamling som står ved elvebreidda og fiskar. Og der nappar det i snøret! Orda og melodiane til Ronnie Lane har ei eiga evne til å pirra fantasien og ta meg med inn i historiene og stemningane som vert formidla. Verdsklasse!
3. «Debris» (1971): Dersom dette også var ei opplisting av tre favorittlåtar om forholdet mellom far og son, ville «Debris» vore sjølvskriven på lista. I denne nydelege og vare balladen hyllar han faren Stanley og reflekterer over forholdet deira gjennom eit barndomsminne frå ein tur med faren til Club Row Market i Aust-London. Reiser du dit i dag, finn du mange smale gater (lanes), men berre éi har namnet Ronnie Lane.
Ingve Lende
Fleire artiklar
Fekk ikkje plass til alt
– Det er ikkje vår oppgåve å drive med polemikk. Vi har levert eit fagleg arbeid, seier kommunikasjonsdirektør Ola Anders Skauby i Sokkeldirekoratet.
Hjortelusflugene er spesialiserte parasittar som føder levande ungar og lever heile det vaksne livet nede i pelsen til elg, hjort og rådyr.
Foto via Wikimedia Commons
Svermingstid for hjortelusfluga
Göran Fristorp døydde 3. september. Han vart 76 år gammal.
Foto: Sara Johannessen Meek / NTB
Göran Fristorp (1948–2024)
Det kjem an på storleiken, men det er ein fordel å sleppe å trene inni bilen.
Bene Riobó / Wikimedia commons
I form med bilen
Michael Keaton er attende i den ikoniske rolla som Beetlejuice.
Foto: Warner Bros. Discovery
Beetlejuice Beetlejuice: Nesten dødsfestleg
Sjølv om det er eit gledeleg gjensyn, saknar eg snerten.