Føreseieleg vellyd
På «Where the Sun Never Sleeps» viser trioen potensialet sitt.
Oddgeir Berg Trio spelar inn platene sine i det tyske selskapet Ozella Music.
Foto: Jonas Aandal Kiste
Jazz
Oddgeir Berg Trio:
A Place Called Home
Oddgeir Berg, tangentinstrument; Audun Ramo, bass; Lars Berntsen, trommer. Ozella Music
Talet på pianotrioinnspelingar innanfor eit vidt jazzomgrep som blir utgjevne no om dagen, er høgt. Mange av desse trioane har eit relativt stort publikum. Musikken har gjerne ein fellesnemnar i lyriske melodiar ofte innsveipte i ostinat i eit medium tempo. I dette landskapet er det ikkje lett å stikka seg ut. Det er langt mellom dei verkeleg banebrytande utgjevingane.
Oddgeir Berg Trio har dei siste seks åra gjeve ut platene sine på det tyske selskapet Ozella Music. Dette er den femte i rekkja, og med A Place Called Home plasserer trioen seg midt i denne moderne tradisjonen av velspelt vellyd.
Likevel stikk plata seg fram i mylderet fordi Berg skriv ein del særmerkte låtar som varierer i tempo og temperament. Dei jobbar fram fungerande arrangement som eg likevel tykkjer blir for dominerte av enkle ostinat, spesielt i venstrehanda til Berg. Handverket er solid nok. Det betaler seg å spela saman over tid.
Plata opnar oppskriftsmessig med den fengjande og folkemusikkinspirerte «Into the Mountains». Deretter følgjer fire låtar som trass i sine særmerke, manglar kontrast. Det siste får ein til overmål i den rocka «Hommage». Trioen er heilt nedpå i den vemodige Horace Silver-hyllinga «Song for My Mother», før dei skrur opp tempoet att i den latininspirerte «Happyness Is Where You Are».
Både i denne og «Hommage» brukar Berg elektroniske tangentinstrument. Plata tonar ut med balladen «Where the Sun Never Sleeps», høgdepunktet på plata. Her tek Berg seg tid til å utvikla låten. Det kunne Berg & co. med fordel ha gjort meir av på plata. Kora elles verkar ikkje improviserte, men er korte og kalkulerte. Denne trioen har meir inne.
Lars Mossefinn
Lars Mossefinn er frilans journalist og fast jazzmeldar i Dag og Tid.
Er du abonnent? Logg på her for å lese vidare.
Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding
Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.
Jazz
Oddgeir Berg Trio:
A Place Called Home
Oddgeir Berg, tangentinstrument; Audun Ramo, bass; Lars Berntsen, trommer. Ozella Music
Talet på pianotrioinnspelingar innanfor eit vidt jazzomgrep som blir utgjevne no om dagen, er høgt. Mange av desse trioane har eit relativt stort publikum. Musikken har gjerne ein fellesnemnar i lyriske melodiar ofte innsveipte i ostinat i eit medium tempo. I dette landskapet er det ikkje lett å stikka seg ut. Det er langt mellom dei verkeleg banebrytande utgjevingane.
Oddgeir Berg Trio har dei siste seks åra gjeve ut platene sine på det tyske selskapet Ozella Music. Dette er den femte i rekkja, og med A Place Called Home plasserer trioen seg midt i denne moderne tradisjonen av velspelt vellyd.
Likevel stikk plata seg fram i mylderet fordi Berg skriv ein del særmerkte låtar som varierer i tempo og temperament. Dei jobbar fram fungerande arrangement som eg likevel tykkjer blir for dominerte av enkle ostinat, spesielt i venstrehanda til Berg. Handverket er solid nok. Det betaler seg å spela saman over tid.
Plata opnar oppskriftsmessig med den fengjande og folkemusikkinspirerte «Into the Mountains». Deretter følgjer fire låtar som trass i sine særmerke, manglar kontrast. Det siste får ein til overmål i den rocka «Hommage». Trioen er heilt nedpå i den vemodige Horace Silver-hyllinga «Song for My Mother», før dei skrur opp tempoet att i den latininspirerte «Happyness Is Where You Are».
Både i denne og «Hommage» brukar Berg elektroniske tangentinstrument. Plata tonar ut med balladen «Where the Sun Never Sleeps», høgdepunktet på plata. Her tek Berg seg tid til å utvikla låten. Det kunne Berg & co. med fordel ha gjort meir av på plata. Kora elles verkar ikkje improviserte, men er korte og kalkulerte. Denne trioen har meir inne.
Lars Mossefinn
Lars Mossefinn er frilans journalist og fast jazzmeldar i Dag og Tid.
Fleire artiklar
Fekk ikkje plass til alt
– Det er ikkje vår oppgåve å drive med polemikk. Vi har levert eit fagleg arbeid, seier kommunikasjonsdirektør Ola Anders Skauby i Sokkeldirekoratet.
Hjortelusflugene er spesialiserte parasittar som føder levande ungar og lever heile det vaksne livet nede i pelsen til elg, hjort og rådyr.
Foto via Wikimedia Commons
Svermingstid for hjortelusfluga
Göran Fristorp døydde 3. september. Han vart 76 år gammal.
Foto: Sara Johannessen Meek / NTB
Göran Fristorp (1948–2024)
Det kjem an på storleiken, men det er ein fordel å sleppe å trene inni bilen.
Bene Riobó / Wikimedia commons
I form med bilen
Michael Keaton er attende i den ikoniske rolla som Beetlejuice.
Foto: Warner Bros. Discovery
Beetlejuice Beetlejuice: Nesten dødsfestleg
Sjølv om det er eit gledeleg gjensyn, saknar eg snerten.