Draumen om eit mareritt
Ønskjer du å delta i debatten? Då kan du sende innlegget ditt til ordskifte@dagogtid.no
Eg lèt att augo
fyller nasen med luft
lufta har oska
frå borna
som nett brann
medan dei flykta
eller kanskje
gav opp,
for å flykta
går ikkje lenger an.
Dei berre er der
i eit inferno
lèt kanskje flammane
sluka seg rå
utan ord.
For dei har allereie døydd
så mange gonger.
Dei lever
i helvete
på jord.
Eg høyrer tonar
frå ei trøystelaus
gravferd
ein seremoni
som ingen held.
Eg pustar inn
dei umisselege borna
oska svertar
men tenner òg
min eld.
Eg hadde aldri trudd
at eg skulle sakna
ei gravferd
for eit nystarta
liv.
At håpet var dradd ned
til det å senka
små kister
ned i jorda,
slik eg skriv.
At eg skulle håpa
at familien
i det minste
fekk knuga kvarandre
i si sorg.
At sjølv
eitt minutts stillheit
er utenkjeleg
i det undergravne
menneskeverdet
si borg.
Eg ber ei bøn
for den vesle kroppen
som ikkje lenger
er nokon kropp
sender ein takk
til den vesle sjela
som har mista trua
fordi ingen
sa stopp
Eg faldar hendene
rundt
dei små fingrane
tynnare enn stilken
på ein orkidé.
Du bad ikkje om mykje
vesle skatt,
kven er me som
svikta deg
for ein skrudd idé?
Eg hadde aldri trudd
at eg skulle sakna
ein flik av
menneskeverd i
eit evig mareritt.
Når det verste som kan skje
vert betre
enn det som
faktisk skjer
er håpet slite.
Tonje Noréa Gauden
Er du abonnent? Logg på her for å lese vidare.
Digital tilgang til DAG OG TID – heilt utan binding
Prøv ein månad for kr 49.
Deretter kr 199 per månad. Stopp når du vil.
Ønskjer du å delta i debatten? Då kan du sende innlegget ditt til ordskifte@dagogtid.no
Eg lèt att augo
fyller nasen med luft
lufta har oska
frå borna
som nett brann
medan dei flykta
eller kanskje
gav opp,
for å flykta
går ikkje lenger an.
Dei berre er der
i eit inferno
lèt kanskje flammane
sluka seg rå
utan ord.
For dei har allereie døydd
så mange gonger.
Dei lever
i helvete
på jord.
Eg høyrer tonar
frå ei trøystelaus
gravferd
ein seremoni
som ingen held.
Eg pustar inn
dei umisselege borna
oska svertar
men tenner òg
min eld.
Eg hadde aldri trudd
at eg skulle sakna
ei gravferd
for eit nystarta
liv.
At håpet var dradd ned
til det å senka
små kister
ned i jorda,
slik eg skriv.
At eg skulle håpa
at familien
i det minste
fekk knuga kvarandre
i si sorg.
At sjølv
eitt minutts stillheit
er utenkjeleg
i det undergravne
menneskeverdet
si borg.
Eg ber ei bøn
for den vesle kroppen
som ikkje lenger
er nokon kropp
sender ein takk
til den vesle sjela
som har mista trua
fordi ingen
sa stopp
Eg faldar hendene
rundt
dei små fingrane
tynnare enn stilken
på ein orkidé.
Du bad ikkje om mykje
vesle skatt,
kven er me som
svikta deg
for ein skrudd idé?
Eg hadde aldri trudd
at eg skulle sakna
ein flik av
menneskeverd i
eit evig mareritt.
Når det verste som kan skje
vert betre
enn det som
faktisk skjer
er håpet slite.
Tonje Noréa Gauden
Fleire artiklar
Fekk ikkje plass til alt
– Det er ikkje vår oppgåve å drive med polemikk. Vi har levert eit fagleg arbeid, seier kommunikasjonsdirektør Ola Anders Skauby i Sokkeldirekoratet.
Hjortelusflugene er spesialiserte parasittar som føder levande ungar og lever heile det vaksne livet nede i pelsen til elg, hjort og rådyr.
Foto via Wikimedia Commons
Svermingstid for hjortelusfluga
Göran Fristorp døydde 3. september. Han vart 76 år gammal.
Foto: Sara Johannessen Meek / NTB
Göran Fristorp (1948–2024)
Det kjem an på storleiken, men det er ein fordel å sleppe å trene inni bilen.
Bene Riobó / Wikimedia commons
I form med bilen
Michael Keaton er attende i den ikoniske rolla som Beetlejuice.
Foto: Warner Bros. Discovery
Beetlejuice Beetlejuice: Nesten dødsfestleg
Sjølv om det er eit gledeleg gjensyn, saknar eg snerten.